သားရှင်သောက

မဏ္ဍိုင်၊ ဇူလိုင် ၁၀၊ ၂၀၂၅။

အမျိုးသားတွေက သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က သူစိမ်းအမျိုးသမီးတွေအပေါ်ဖြစ်စေ၊ ချစ်သူရည်းစားတွေ အပေါ် ဖြစ်စေ အလိုမတူဘဲလိင်အမြတ်ထုတ်မှုတွေကို ခံရသူအမျိုးသမီးက လူသိရှင်ကြား ရဲရဲရင့်ရင့် ထုတ်ဖော် ပြောဆိုတာ၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကလည်း ကျူးလွန်ခံရသူတွေဘက်က ရပ်တည်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသတာ တွေဟာ ဒီကာလမှာ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ် လာနေပါတယ်။

လူမှုပတ်ဝန်းကျင်မှာဖြစ်စေ၊ လုပ်ငန်းခွင်ထဲမှာဖြစ်စေ အမျိုးသားတွေဆီမှာ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအမြတ်ထုတ်တာ၊ ထိကပါးရိကပါး ပြုမှုခံရတာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျူးလွန်ခံရသူ အမျိုးသမီးတွေကသာ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ကူညီဖေးမမှုထက် ခွဲခြားနှိမ်ချ၊ ဖယ်ကျဉ်ခြင်း၊ ပြစ်တင်ဝေဖန်ခြင်း တွေကို ခေတ်အဆက်အဆက်ဆက် ခံခဲ့ကြပါတယ်။

ကျူးလွန်ခံရသူဟာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်ဆိုရုံနဲ့ အနေအထိုင်မတတ်လို့၊ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု မသင့်တော်လို့၊ အရောဝင်မြူဆွယ်သမှုပြုလို့ စသဖြင့် တထစ်ချစွပ်စွဲခြင်းဆိုတဲ့ စံလွဲလူမှုဓလေ့က မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ လွှမ်းမိုးထားပါတယ်။

အထူးသဖြင့် သာမာန်လူတွေဆီမှာ ကျူးလွန်ခံရတာထက် နောက်လိုက် နောက်ပါတွေ ဝန်းရံနေတဲ့ ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်လိုလူမျိုးတွေ၊ ပရဟိတ၊ တော်လှန်ရေး၊ အများအကျိုးအတွက် စတဲ့ခေါင်းစဉ် အောက်က လူသိများ ထင်ရှားတဲ့ ဦးဆောင်သူတွေဆီ ကျူးလွန်ခံရမှုတွေကို ဖွင့်ထုတ်ဖို့ဆိုတာ အမျိုးသမီးတွေအတွက် အင်မတန် ဖိအားကြီးမားပါတယ်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲက အရေးပါတဲ့အခန်းကဏ္ဍတခုခုမှာ ဦးဆောင်နေသူ၊ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူလို့ အများက လက်ခံ ယူဆထားသူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပါးနှောက်ယှက်မှု၊ လိင်အမြတ်ထုတ်မှုတွေအကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုဖို့ဆိုတာ ကျူးလွန်ခံရသူအမျိုးသမီးတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ စိန်ခေါ်မှုနဲ့ မမြင်နိုင်တဲ့ အဟန့်အတားပေါင်းများစွာရှိကြပါတယ်။

သာမာန်အရပ်ထဲက ထိပါးနှောက်ယှက်မှုတွေထက် ဩဇာကြီးသူတွေ၊ နာမည်ကောင်းရှိခဲ့သူတွေရဲ့ ကန့်လန့်ကာ နောက်ကွယ်က အကျင့်ဆိုးတွေကို ထုတ်ဖော်ရာမှာ ပိုလို့တောင် ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်ကြတယ်။

ကျူးလွန်သူအမျိုးသားတွေဘက်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် အချို့သော ထိကပါးရိကပါးပြုမှု ခံရခြင်းတွေဟာ ပုံမှန်လိုဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်။ အမျိုးသားတွေရဲ့ နှုတ်ကနေ ထိကပါးရိကပါးပြောဆို စော်ကားမှုတွေကို “အသားပဲ့ပါသွားတာမှ မဟုတ်တာ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးမျိုးနဲ့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ စိတ်ကို ပိုပြီး ချိုးနှိမ်ထားခဲ့ကြတယ်။

အဲဒီလို တအုံ့နွေးနွေးဖြစ်နေတဲ့ အစဉ်အလာတွေကို ဖောက်ထွက်ရဲတဲ့ အမျိုးသမီးတွေပေါ်လာသလို၊ ပတ်ဝန်းကျင်ဆီမှာ အပြစ်တင်ခံရမှာ၊ ရေနစ်သူဝါးကူထိုးခံရမှာကြောက်စိတ်နဲ့ ကာလကြာ မြိုသိပ်ဖုံးကွယ် ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတွေဆီကိုလည်း သတ္တိတွေ ကူးစက်လာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီသတ္တိတွေဟာ မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်းရံအားပေးလာတဲ့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းကလည်း အခုကာလ အတွင်းမှာ အားကောင်းကောင်းနဲ့ ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အပေါ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိပါးနှောက်ယှက်တာတွေနဲ့ပတ်သက်လာရင် ဥပဒေ သတ်မှတ်ချက်တွေရှိပေမယ့် လက်တွေ့ကျကျ အကာအကွယ်ပေးနိုင်မှုမရှိတဲ့အတွက် ကျူးလွန်သူ အပေါ် လူမှုရေးအရဖယ်ကျဉ်ခြင်းပြစ်ဒဏ်ကိုသုံးစွဲခြင်းက လတ်တလောမှာ အထိရောက်ဆုံးအဖြေ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် သတိချပ်ရမယ့်အရေးအကြီးဆုံးအရာတခုကတော့ အခုလက်ရှိ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ သတ္တိရှိရှိ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုတွေဟာ ရေပြင်ပေါ်မှာပေါ်နေတဲ့ ရေခဲတောင်ရဲ့ ထိပ်ဖျားအစိတ်အပိုင်းလောက်သာရှိ နိုင်သေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလိုထုတ်ဖော်ပြောဆိုမှုတွေ ခပ်စိပ်စိပ်ဖြစ်လာတဲ့အပေါ်မှာ တချို့သော အမျိုးသားတွေက သူတို့ရဲ့ စိုးရိမ်ပူပင်မှုတွေကို ထုတ်ဖော်ပြောလာတာတွေ တွေ့ရပါတယ်။ လက်တွေ့မှာ သူတို့က မကျူးလွန်ပါဘဲ သူတို့အပေါ်အထင်မြင်လွဲမှားပြီးဖြစ်စေ၊ လိမ်လည် ယိုးစွပ်တာ ဖြစ်စေ ပြုလုပ်ခံရပြီး၊ လူမှုရေးပြစ်ဒဏ်ပေးခံရ ရင် ဆိုတဲ့အချက်က ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ် မှန်မှန်ကန်ကန်နေတဲ့ အမျိုးသားတွေအတွက်တော့ စိုးရိမ်စရာအကောင်းဆုံးအချက်တစ်ခုဖြစ်လာတာကို တွေ့ရပါတယ်။

အမျိုးသားမိတ်ဆွေတွေရဲ့ စိုးရိမ်မှုအပေါ် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်မလည်း အဲဒီအချက်ကို တွေးမိ၊ စိတ်ပူမိတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကျွန်မက သားယောက်ျားလေး မွေးထားတဲ့ မိခင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေ လို့ပါ။

ဒီကာလအတွင်း တွေးတောမိတာတွေက တကယ်လို့သာ ကျွန်မမွေးထားတဲ့သားဖြစ်သူ အရွယ်ရောက်လာတဲ့ အခါ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အမျိုးသမီးတွေ အပေါ် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာထိကပါးရိကပါးကျုးလွန်ခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် မကျူးလွန်ရပါဘဲ တစ်ဖက်အမျိုးသမီးက မတရား လိမ်လည်ယိုးစွပ်တာမျိုးဖြစ်နေခဲ့ရင်ဆိုတဲ့ အဓိကအကျဆုံး အချက် ၂ ချက်ပါပဲ။

လက်ရှိဖြစ်နေတဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အမြတ်ထုတ်မှု၊ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ထိပါးစော်ကားခြင်း၊ ယောက်ျားသားတွေက အမျိုးသမီးတွေအပေါ် တဆင့်နှိမ့်ကျူးလွန်ဖို့အခွင့်အရေးရှိနေတဲ့အခြေခံ အကြောင်းတရား စတဲ့ အရာတွေအပေါ်မှာ ကျွန်မတို့သားရှင်တွေက ဘယ်လိုတာဝန်တွေရှိနေသလဲဆိုတဲ့အရာက ပထမဆုံး တွေးမိပါတယ်။

သားရှင်အမေဖြစ်နေသည့်တိုင် ကျွန်မသားသာ အဲဒီလို အမြတ်ထုတ်ကျူးလွန်မှုမျိုးသာ လုပ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်မက ကျူးလွန် ခံရသူ အမျိုးသမီးဘက်က ရပ်တည်ကာကွယ်မယ့်သူသာ ဖြစ်ချင်ပါတယ်။

ကျွန်မတို့ မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာက ဘယ်လိုမဝတ်ရ၊ ဘယ်ချိန်အိမ်ပြင်မထွက်ရ စတဲ့ တဖက်စောင်းနင်း ဆုံးမစာတွေထုတ်တာ၊ တဖက်သပ်ဆန်တဲ့ စည်းကမ်းတွေ ထုတ်တာဟာ မိန်းကလေးတွေကို ကာကွယ်ပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလို့ တလွဲအထင်ရောက်နေတဲ့ပြဿနာက ခေတ်အဆက်ဆက် အမြစ်တွယ်ခဲ့ပြီးသားဖြစ်ပါတယ်။

လူ့အဖွဲ့အစည်းကို မျိုးဆက်တစ်ဆက်နဲ့တစ်ဆက် ပိုယဉ်ကျေးဖို့ကြိုးစားကြမယ်ဆိုရင် သားယောကျ်ားလေးတွေကို ဘယ်လို လူပီသသူအဖြစ် ထိန်းကျောင်းတည့်မတ်ကြမလဲ၊ ဖိုဝါဒကြီးစိုးသူမဖြစ်ဘဲ သင့်တော်မျှတတဲ့ ဘဝနေနည်း နားလည်သူ ဖြစ်စေမလဲဆိုတာ သားရှင်မိဘတိုင်း တာဝန်ရှိတဲ့ ကိစ္စဖြစ်လာပါပြီ။

ကျွန်မကတော့ သားယောကျာ်းလေးတွေကို အဖိုလိင်အင်္ဂါရှိခြင်းကြောင့် ပိုပြီးသာလွန်မြင့်မြတ်နေသူလို့ အထင် ရောက်ခွင့်၊ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် တဆင့်နှိမ့် အထင်သေးခွင့်၊ မဟာဖိုဝါဒီဖြစ်ခွင့် စတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြတ်တောက်ပစ်ဖို့ ဆိုတဲ့အချက်ကို ရွေးချယ်ထားပါတယ်။

ကလေးအရွယ်ကစလို့ ယောကျ်ားလေးဖြစ်ခြင်း၊ မိန်းကလေးဖြစ်ခြင်းအပေါ် တန်းတူညီမျှ အခွင့်အရေး ရပိုင်ခွင့်တွေအကြောင်း သွန်သင်ပြသမယ်။ ယောက်ျားလေးတွေလုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ အတတ်ပညာတိုင်းဟာ မိန်းကလေးတိုင်းလည်း လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိကြောင်း၊ မတူညီတဲ့ အရည်အချင်းတွေ ကိုယ်စီရှိကြကြောင်း ကြုံလာတဲ့ဖြစ်ရပ်တခုချင်းစီအပေါ်မှာ ရှင်းပြပေးမယ်။

မိန်းကလေးတွေထက် ယောကျ်ားလေးတွေက မြင့်မြတ်တယ်ဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာဖြစ်စေ၊ လုပ်ငန်းခွင်မှာဖြစ်စေ ခွဲခြားနှိမ်ချဆက်ဆံတာ၊ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိကပါးရိကပါးလုပ်ဖို့ ကြိုးစားတာတွေဟာ ယဉ်ကျေးတဲ့လူ့အဖွဲ့အစည်းအသစ်မှာ မဝင်ဆံ့နိုင်တော့ကြောင်းတွေကို သားယောက်ျားလေးတွေ သိဖို့လိုပါတယ်။

တဖက်မိန်းကလေးအပေါ်မှာ ထိကပါးရိကပါး ပါးစပ်အရသာခံတဲ့စရိုက်ဆိုးတွေကို ယဉ်ကျေးတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်း က လက်မခံကြောင်း၊ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်က ဖယ်ကျဉ်ခြင်းပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမှာဖြစ်ကြောင်း၊ သူ့အသက်အရွယ် အလိုက် လိုအပ်သလို သွန်သင်မှုတွေနဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းဘောင်တွေ သတ်မှတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပါတယ်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အဲဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးတွေကြုံတွေ့လာရင်လည်း ကျူးလွန်ခံရသူဘက်က ရပ်တည်ဖို့၊ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးခင်မင်မှုတွေ၊ အကျိုးစီးပွားပတ်သက်ဆက်နွယ်မှုတွေကို ငဲ့ပြီး ကျူးလွန်သူကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမိနေတာမျိုး မဖြစ်အောင် လူပီသဖို့ သွန်သင်မှာဖြစ်ပါတယ်။

ဒါကတော့ လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲမှာ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် လိင်အမြတ်ထုတ်မှုကျူးလွန်တဲ့ယောကျ်ား မဖြစ်စေရအောင် သားရှင်မိခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ တွေးမိ၊ ဆုံးဖြတ်မိတဲ့ ပထမအချက်ဖြစ်ပါတယ်။

နောက်တစ်ခုကတော့ အခုလတ်တလောကာလတွေမှာ ကျွန်မမိတ်ဆွေအမျိုးသားတချို့ စိတ်ပူနေကြသလို မကျူးလွန်ရပါဘဲ တဖက်အမျိုးသမီးက မတရား လိမ်လည်ယိုးစွပ်တာမျိုးဖြစ်နေခဲ့ရင် ဆိုတဲ့အချက်ပါ။ သားရှင်အမေတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မသားဖြစ်သူက မကျူးလွန်ရပါဘဲ အမျိုးသားတစ်ယောက်အပေါ်မှာ လိမ်လည်ယိုးစွပ်ခံရတာမျိုး မကြုံရစေချင်ပါဘူး။ အဲဒီလို မကြုံရအောင် ကြိုတင်သွန်သင်ဆုံးမဖို့ဘဲ ကျွန်မတို့ မိဘတွေ တတ်နိုင်ပါတယ်။

တရားဥပဒေက ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ ခေတ်ဆိုးခေတ်ပျက်ထဲမှာ ကျွန်မတို့လုပ်နိုင်တာက လူ့အဖွဲ့အစည်းက မှန်မှန်ကန်ကန်ထိန်းကျောင်း တည့်မတ်ကြဖို့ဆိုတဲ့အချက်ကိုပဲ ကိုင်စွဲကြရမှာပါပဲ။ အမျိုးသမီးတွေ ကျူးလွန်ခံရ ခြင်းအပေါ် ဝန်းရံကာကွယ်ပေးပြီး၊ ကျူးလွန်သူကို လူ့အသိုင်းအဝိုင်းက ဖယ်ကျဉ်တဲ့ လူမှုပြစ်ဒဏ်တွေကို ပေးကြသလိုပဲ၊ အမျိုးသမီးဖြစ်နေခြင်းကို နိုင်ဖဲတစ်ချပ်အဖြစ် အသုံးချပြီး လိမ်လည်ယိုးစွပ်ကြောင်း ထင်ရှားတယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီအမျိုးသမီးကိုလည်း ထပ်တူ ပြစ်ဒဏ်ပေးဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

အမျိုးသမီးဖြစ်ခြင်းကို အကာအကွယ်ပြုပြီး အငြိုးအတေးနဲ့ အနိုင်ကျင့်ဖို့ ကြိုးစားတယ်ဆိုရင် အဲဒီဖြစ်ရပ် တိုင်းမှာ ကျွန်မသားဖြစ်သူအပါအဝင် မတရားခံရတဲ့ အမျိုးသားတွေကို ကျွန်မတို့လူ့အဖွဲ့အစည်းက ပြန်ကာကွယ်ပေးရမှာပဲဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလိုစိတ်ပူစရာကောင်းတဲ့အချက်တစ်ခုကို အမျိုးသားတွေ သတိထားခံစားလာမိတဲ့အပေါ် အမျိုးသမီးတယောက်အနေနဲ့ အင်မတန် ဝမ်းသာမိတယ်။ ယိုးစွပ်ခံရမှာကို ဒီလောက်စိတ်ပူရင် ကျူးလွန်ခံရခြင်းက ဘယ်လောက်ထိ ပိုဆိုးနိုင်တယ်ဆိုတာ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်နဲ့ ဖေးမဝန်းရံပေးနိုင်ကြဖို့ အကောင်းဆုံး တွန်းအားလို့ ယူဆပါတယ်။

အမျိုးသမီးတွေဟာ ကျူးလွန်ခံရခြင်းတွေအပေါ် ခေတ်အဆက်ဆက်မြိုသိပ်သည်းခံလာရပြီး အခုမှ ဖွင့်ဟထုတ်ဖော်ဖို့ သတ္တိတွေ စပြီးပေါ်ထွက်လာရုံပဲရှိပါသေးတယ်။

ဒီနေရာမှာ မဖြစ်မနေထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့်အရာကတော့ “လိမ်လည်ရိုးစွပ်ခြင်း” ဆိုတာဟာ ရှိကောင်းရှိနိုင် ပေမယ့် ရာခိုင်နှုန်းအလွန်နည်းပါးတဲ့ ဖြစ်ရပ်မျိုးဖြစ်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ ဆယ်ကွေ့တစ်ကွေ့ ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲဖြစ်ရပ်အချို့ကို နိုင်ကွက်သဖွယ်သဘောထားပြီး၊ အမှန်တကယ်ကျူးလွန်ခံရသူအမျိုးသမီးတွေ တရားမျှတမှု ပြန်လည်ရယူရေးအပေါ် သေးသိမ်မှေးမှိန်အောင် မလုပ်မိကြဖို့ကိုတော့ သတိပြုရမှာဖြစ်ပါတယ်။